UWAGA: Oddziały Wojewódzkie NFZ przyjmują do rozpatrzenia tylko skierowania na leczenie uzdrowiskowe wystawione na drukach zgodnych z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 4 czerwca 2019 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz. U. 2019.1136).

Druk skierowania

Rozporządzenia Ministra Zdrowia dotyczące leczenia uzdrowiskowego:

  1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 roku w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz.U.2011.142.835)
  2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 czerwca 2019 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz. U. 2019.1136)
  3. Rozporządzenie Ministra Zdrowia 5 stycznia 2012 roku w sprawie sposobu kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego (Dz.U.2012.14)
  4. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego (t.j.DZ.U.2019.168)

Przewidywany czas oczekiwania na realizację skierowania na uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dorosłych wynosi obecnie około 34 miesiące.

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego biorąc pod uwagę:

  1. wskazania i przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej,
  2. w przypadku dorosłych - okres jaki upłynął od dnia zakończenia przez pacjenta ostatniego leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej – nie wcześniej niż przed upływem 12 miesięcy od tej daty,
  3. w przypadku dorosłych – zalecaną częstotliwość korzystania z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, nie częściej niż raz na 18 miesięcy (co nie oznacza, że można korzystać z tej formy leczenia co 18 miesięcy, gdyż możliwości finansowe Oddziałów Wojewódzkich NFZ są różne, a co za tym idzie różnie kształtuje się częstotliwość wyjazdów do sanatoriów – raz na półtora roku do jednego wyjazdu raz na ponad trzy lata).
    Zapisy punktów b i c nie dotyczą leczenia uzdrowiskowego w szpitalu uzdrowiskowym, leczenia uzdrowiskowego w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w szpitalu uzdrowiskowym oraz w uzdrowiskowym leczeniu ambulatoryjnym

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe/rehabilitację uzdrowiskową w terminie 30 dni od dnia jego wystawienia przez lekarza pod rygorem utraty ważności skierowania przesyła się do oddziału wojewódzkiego NFZ. Skierowanie może być przesłane przez pacjenta wskazanego w skierowaniu lub przez świadczeniodawcę.

UWAGA: Nowe rozporządzenie uchyla obowiązek weryfikacji skierowania po upływie 18 miesięcy od jego wystawienia powodując, że skierowanie zachowuje ważność tak długo dopóki występują przesłanki wskazujące na potrzebę podjęcia leczenia uzdrowiskowego.

Oddziały Wojewódzkie NFZ potwierdzają skierowanie jeżeli lekarz specjalista w dziedzinie balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej, pracownik Funduszu, aprobował celowość skierowania a w odpowiednich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego są wolne miejsca, przewidziane w umowach z tymi zakładami.

Potwierdzając skierowania Oddział Wojewódzki NFZ określa:

  1. rodzaj leczenia uzdrowiskowego oraz jego tryb,
  2. odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego,
  3. datę rozpoczęcia i zakończenia leczenia uzdrowiskowego (w leczeniu stacjonarnym) lub czasokres wykorzystania skierowania i liczbę osobodni w leczeniu ambulatoryjnym.
    Potwierdzone skierowania świadczeniobiorcy winni otrzymać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem turnusu (wraz z informacją o zasadach odpłatności za pobyt w sanatorium, w tym, jeżeli dotyczy, o całkowitych kosztach za pobyt opiekuna).

Skierowanie, którego oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie potwierdził w przypadku, gdy lekarz specjalista, pracownik Funduszu, nie zaaprobował celowości skierowania, jest zwracane lekarzowi, który je wystawił, wraz z podaniem przyczyny odmowy potwierdzenia skierowania. Na niepotwierdzenie skierowania przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie przysługuje odwołanie.

W przypadku rezygnacji z otrzymanego skierowania należy je bezzwłocznie zwrócić z podaniem na piśmie powodów rezygnacji (nie należy odsyłać badań dodatkowych). Oddział wojewódzki NFZ dokonuje oceny zasadności rezygnacji. Za uzasadnioną uznaje się rezygnację złożoną z powodu:

  • wypadku losowego,
  • nagłego zachorowania ubezpieczonego, potwierdzonego zaświadczeniem lekarskim.

W pozostałych przypadkach zwrot skierowania jest traktowany jako nieuzasadniony.

Przy dokonaniu zwrotu skierowania:

  • uzasadnionego - oddział wojewódzki NFZ wyznaczy nowy termin realizacji skierowania w okresie jego ważności,
  • nieuzasadnionego - o nowe leczenie można się starać tylko na podstawie nowego skierowania.

W przypadku złożenia kolejnego skierowania przed potwierdzeniem realizacji leczenia uzdrowiskowego przez oddział Funduszu, skierowanie takie jest rejestrowane i traktowane jako aktualizacja skierowania z oceną celowości lekarza specjalisty. Każde kolejne złożone skierowanie rozpatrywane jest łącznie z wcześniej złożonymi, oczekującymi na realizację skierowaniami. Skierowania rozpatrywane są zgodnie z datą wpływu pierwszego, oczekującego na realizację złożonego skierowania. NFZ nie ma obowiązku zapewnić wspólnego wyjazdu małżonkom (tzn. w tym samym terminie i do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego). NFZ nie zapewnia kierowania swoich ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk tylko w miesiącach wakacyjnych i podczas ferii zimowych. Leczenie uzdrowiskowe jest prowadzone przez cały rok, a wyniki leczenia nie zależą od pory roku.

Pracownicy zakładów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy z 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. nr 3, poz. 20 z 2004 roku, z późn. zm.) zatrudnieni w tych zakładach w dniu 28 września 1997 roku lub przed tą datą, uprawnieni są do korzystania raz w roku z leczenia uzdrowiskowego oraz zwolnienia z odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724 z późn. zm.).

Do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej mają prawo inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci, działacze opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowane z powodów politycznych, osoby deportowane do pracy przymusowej, świadczeniobiorcy posiadający tytuł "Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi" lub "Zasłużonego Dawcy Przeszczepu", świadczeniobiorcy posiadający orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Fundusz nie ponosi:

  1. kosztów przejazdu na leczenie uzdrowiskowe i z leczenia uzdrowiskowego,
  2. kosztów częściowej odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatoriach uzdrowiskowych,
  3. kosztów pobytu i wyżywienia podczas korzystania z leczenia ambulatoryjnego,
  4. kosztów pobytu opiekuna świadczeniobiorcy,
  5. dodatkowych opłat w zależności od przepisów lokalnych obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego np. opłat klimatycznych,
  6. kosztów zabiegów przyrodoleczniczych i rehabilitacyjnych w szpitalach uzdrowiskowych, sanatoriach uzdrowiskowych i ambulatoryjnym lecznictwie uzdrowiskowym nie związanych z chorobą podstawową będącą bezpośrednią przyczyną skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

Formy leczenia uzdrowiskowego
Kto nie powinien jechać do uzdrowiska