Ubezpieczony

Uzdrowiska

Rozporządzenia Ministra Zdrowia dotyczące leczenia uzdrowiskowego:

1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe
2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego

Od 31 sierpnia 2009 roku obowiązuje nowy druk skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Druk można pobrać z tekstu rozporządzenia z 28 sierpnia 2009 roku w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe (DZ.U. nr 139 z 31 sierpnia 2009 roku, poz.1135). Skierowania wystawione po 30 sierpnia 2009 roku na innych drukach, niż z ww. rozporządzenia będą odsyłane.

Skierowanie na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym wystawia lekarz zatrudniony w klinice lub w szpitalu, w którym chory przebywał na leczeniu stacjonarnym, nie później niż w dniu wypisania chorego ze szpitala/kliniki. Do skierowania dołącza się kopię karty informacyjnej, zawierającą: opis przebiegu choroby, opis leczenia, wyniki badań pomocniczych oraz zalecenia. Nie każdy pobyt w szpitalu jest automatycznie wskazaniem do leczenia uzdrowiskowego szpitalnego. Lekarzy wystawiających skierowania na leczenie uzdrowiskowe uprasza się o czytelne ich wypełnianie, dokładne opisywanie stanu zdrowia pacjenta, w szczególności wyraźne określanie stopnia samodzielności i samoobsługi.

Do wypełnionych druków nie należy dołączać wyników przeprowadzonych badań (laboratoryjnych, ekg, zdjęć rtg); wystarczy je wpisać w punkcie III obowiązującego druku skierowania na leczenie uzdrowiskowe.
W jednym roku kalendarzowym świadczeniobiorca może skorzystać z jednego zakresu leczenia w warunkach uzdrowiskowych tj. ambulatoryjnego, szpitalnego lub sanatoryjnego. Nie jest to równoznaczne z corocznym wyjazdem do uzdrowiska, częstotliwość wyjazdów zależy również od możliwości finansowych danego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

W przypadku rezygnacji z otrzymanego skierowania należy je bezzwłocznie zwrócić z podaniem na piśmie powodów rezygnacji (nie należy odsyłać badań dodatkowych). Oddział wojewódzki NFZ dokonuje oceny zasadności rezygnacji. Za uzasadnioną uznaje się rezygnację złożoną z powodu:

• wypadku losowego,
• nagłego zachorowania ubezpieczonego, potwierdzonego zaświadczeniem lekarskim.

Przy dokonaniu zwrotu skierowania:

• uzasadnionego - oddział wojewódzki NFZ wyznaczy nowy termin realizacji skierowania w okresie jego ważności,
• nieuzasadnionego - o nowe leczenie można się starać tylko na podstawie nowego skierowania.

W przypadku złożenia kolejnego skierowania przed potwierdzeniem realizacji leczenia uzdrowiskowego przez oddział Funduszu, skierowanie takie jest rejestrowane i traktowane jako weryfikacja skierowania
z oceną celowości lekarza specjalisty. Każde kolejne złożone skierowanie rozpatrywane jest łącznie
z wcześniej złożonymi, oczekującymi na realizację skierowaniami. Skierowania rozpatrywane są zgodnie z datą wpływu pierwszego, oczekującego na realizację złożonego skierowania. NFZ nie ma obowiązku zapewnić wspólnego wyjazdu małżonkom (tzn. w tym samym terminie i do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego). NFZ nie zapewnia kierowania swoich ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk tylko w miesiącach wakacyjnych i podczas ferii zimowych. Leczenie uzdrowiskowe jest prowadzone przez cały rok, a wyniki leczenia nie zależą od pory roku.
Pracownicy zakładów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy z 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. nr 3, poz. 20 z 2004 roku, z późn. zm.) zatrudnieni w tych zakładach w dniu 28 września 1997 roku lub przed tą datą, uprawnieni są do korzystania raz w roku z leczenia uzdrowiskowego oraz zwolnienia z odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym,
o której mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724 z późn. zm.).

14 września 2007 roku dokonana została zmiana w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 24 sierpnia 2004 roku, nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). Zgodnie z art. 47c inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz świadczeniobiorcy posiadający tytuł "Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi" lub "Zasłużonego Dawcy Przeszczepu" mają prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej.

Fundusz nie ponosi:

1. kosztów przejazdu na leczenie uzdrowiskowe i z leczenia uzdrowiskowego,
2. kosztów częściowej odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatoriach uzdrowiskowych wg obowiązujących stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 roku w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724 z późn. zm.).
3. kosztów pobytu i wyżywienia podczas korzystania z leczenia ambulatoryjnego,
4. kosztów pobytu opiekuna świadczeniobiorcy,
5. dodatkowych opłat w zależności od przepisów lokalnych obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego np. opłat klimatycznych,
6. kosztów zabiegów przyrodoleczniczych i rehabilitacyjnych w szpitalach uzdrowiskowych, sanatoriach uzdrowiskowych i ambulatoryjnym lecznictwie uzdrowiskowym nie związanych z chorobą podstawową będącą bezpośrednią przyczyną skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

Formy leczenia uzdrowiskowego:

• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych w formie rehabilitacji uzdrowiskowej: 28-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, w ramach urlopu, z częściową odpłatnością ubezpieczonego za wyżywienie i zakwaterowanie,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dorosłych w formie rehabilitacji uzdrowiskowej: 28-dniowe, w ramach urlopu, z częściową odpłatnością ubezpieczonego za wyżywienie i zakwaterowanie,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci (3-18 r. ż.): 27-dniowe, bezpłatne,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dzieci (3-6 r. ż.) pod opieką osoby dorosłej: 21-dniowe, dla dzieci bezpłatne, natomiast opiekun dziecka ponosi pełny koszt pobytu wg cennika zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, a opiekun czynny zawodowo korzysta nadto z urlopu wypoczynkowego lub bezpłatnego,
• leczenie ambulatoryjne dorosłych i dzieci: 6-18 osobodni zabiegowych.

3 września 2007 roku Minister Zdrowia wydał rozporządzenie wprowadzające w życie dwie nowe formy leczenia uzdrowiskowego dorosłych (Dz. u. nr 168, poz. 1185):

• leczenie uzdrowiskowe w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w szpitalu uzdrowiskowym - przeznaczone dla osób z wybranymi (określonymi przez NFZ) schorzeniami układów kostno-stawowego, i nerwowego oraz po niektórych urazach. Skierowanie na ten rodzaj leczenia mogą wystawiać lekarze z poradni specjalistycznej ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej albo lekarze z oddziałów szpitalnych,
• leczenie uzdrowiskowe w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w sanatorium uzdrowiskowym - kierowane do osób z chorobami układu kostno-stawowego,mięśniowego i tkanki łącznej, z zaburzeniami wydzielania wewnętrznego (cukrzyca insulinozależna), ze schorzeniami układu krążenia oraz układu oddechowego. Skierowania wystawiać mogą lekarze podstawowej opieki zdrowotnej.

W obydwu przypadkach turnusy będą trwać 28 dni, w czasie których świadczeniobiorcy otrzymywać będą pięć zabiegów dziennie w dwóch cyklach: przed i popołudniowym, w tym jeden z użyciem naturalnych surowców leczniczych.

Obydwie formy leczenia podlegają również, podobnie jak pozostałe rodzaje świadczeń sanatoryjnych, tym samym zasadom wystawiania skierowań i ich potwierdzania przez lekarzy - orzeczników NFZ, którzy w oparciu o przedstawione skierowanie na leczenie uzdrowiskowe oraz ewentualnie załączoną dodatkową dokumentację medyczną, będą podejmowali decyzję co do rodzaju leczenia uzdrowiskowego.

Zgodnie z rozdzielnikiem miejsc, ubezpieczeni mieszkający na terenie województwa śląskiego mogą być leczeni w uzdrowiskach:

• choroby układu krążenia - Ciechocinek, Duszniki-Zdrój, Inowrocław, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Kudowa-Zdrój, Polanica-Zdrój, Nałęczów, Rabka, Rymanów Zdrój, Sopot, Szczawno-Zdrój, Świnoujście, Ustka, Ustroń, Wieniec,
• choroby układu oddechowego - Ciechocinek, Dąbki (tylko dzieci), Iwonicz-Zdrój, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Muszyna, Piwniczna, Polańczyk, Rabka, Rymanów-Zdrój, Sopot, Szczawnica, Szczawno-Zdrój, Świnoujście, Ustka, Ustroń, Wysowa, Żegiestów,
• choroby narządów ruchu, układu nerwowego i reumatyczne - Busko-Zdrój, Ciechocinek, Cieplice Zdrój, Długopole-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Goczałkowice-Zdrój, Horyniec-Zdrój, Inowrocław, Iwonicz-Zdrój, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Krynica, Lądek-Zdrój, Muszyna, Piwniczna, Przerzeczyn, Polanica, Polańczyk, Solec-Zdrój, Sopot, Swoszowice, Szczawno, Świeradów, Świnoujście, Ustka, Ustroń, Wieniec-Zdrój,
• choroby układu trawienia - Długopole-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Inowrocław, Iwonicz, Krynica, Muszyna, Piwniczna, Polanica-Zdrój, Szczawno-Jedlina-Zdrój, Wysowa, Żegiestów-Zdrój,
• choroby układu wydzielania wewnętrznego - Kołobrzeg, Kudowa, Świnoujście, Ustka,
• cukrzyca - Ciechocinek, Goczałkowice, Krynica, Wysowa, Kołobrzeg, Szczawno-Jedlina-Zdrój, Ustroń,
• choroby skóry - Busko-Zdrój, Solec-Zdrój, Świnoujście,
• choroby kobiece - Duszniki Zdrój, Krynica, Ciechocinek, Świeradów Zdrój,
• choroby układu moczowego - Cieplice Zdrój, Krynica, Szczawno-Jedlina Zdrój, Wysowa, Żegiestów,
• stany po żółtaczce zakaźnej - Długopole Zdrój,
• Leczenie ambulatoryjne dorosłych i dzieci: Busko Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Ustroń, Krynica, Kołobrzeg, Ciechocinek, Horyniec, Rymanów Zdrój.

UWAGA!
Narodowy Fundusz Zdrowia nie organizuje i nie pokrywa kosztów dojazdu do uzdrowiska.

Kto nie powinien jechać do uzdrowiska

Przeciwwskazania ogólne i kardiologiczne do leczenia uzdrowiskowego:

1. ostre choroby zakaźne;
2. choroby zakaźne (czynna gruźlica, choroby weneryczne, choroby pasożytnicze, grzybica, świerzb, owsica, lamblioza);
3. ogniska zapalne (ropne zapalenie migdałów, ropne zapalenie zatok obocznych nosa, ropnie okołozębowe, grzybice skóry);
4. wirusowe zapalenia wątroby oraz objawy żółtaczki;
5. choroby mające istotne wskazania do zabiegów chirurgicznych w trybie ostrym (kamica pęcherzyka żółciowego, kamica nerki, zwężenie odźwiernika, krwawienia z przewodu pokarmowego, przepuklina ze skłonnością do uwięźnięcia i inne);
6. pełnoobjawowa niewydolność krążenia i oddychania;
7. niewydolność wątroby;
8. skazy krwotoczne;
9. choroby psychiczne, upośledzenie umysłowe znaczne i głębokie;
10. głębokie zaburzenia osobowości i zachowania stwarzające problemy w funkcjonowaniu społecznym;
11. organiczne zaburzenia psychiczne upośledzające funkcje poznawcze,
12. zniedołężnienie, całkowita niesprawność do samoobsługi;
13. choroby wyniszczające układowe;
14. ciężkie stany ogólne z przeciwwskazaniami do transportu;
15. dużego stopnia nietrzymanie moczu i kału (cewnikowanie na stałe pęcherza);
16. zespół uzależnienia od alkoholu, uzależnienie od substancji psychoaktywnych;
17. padaczka z częstymi napadami (jeden raz w miesiącu lub częściej, padaczka skroniowa);
18. czynna choroba nowotworowa;
19. stany w przebiegu leczenia operacyjnego lub zachowawczego czerniaka złośliwego, białaczki, ziarnicy złośliwej, chłoniaków złośliwych i nowotworów nerki, jeżeli leczenie uzdrowiskowe ma nastąpić przed upływem 5 lat, w przypadku pozostałych chorób nowotworowych przed upływem
    1 roku od zakończenia leczenia;
20. ciąża i okres karmienia;
21. choroby niedokrwienne serca, takie jak:
    • stabilna choroba niedokrwienna serca w stadium III-IV według CCS - stopień ograniczenia codziennej aktywności życiowej,
    • niestabilna choroba niedokrwienna serca,
    • zawał mięśnia sercowego,
    • chorzy w pierwszych dwóch tygodniach po zawale,
    • chorzy ze znacznie upośledzoną funkcją skurczową > 35 %,
    • chorzy po zawale z wybitnie dodatnią próbą wysiłkową;
22. zaburzenia rytmu serca, takie jak:
    • zespół chorego węzła zatokowego bez zabezpieczenia stymulatorem układu przewodzącego,
    • utrwalone migotanie przedsionków bez odpowiedniego leczenia przeciwzakrzepowego lub z niewydolnością krążenia,
    • zespół preekscytacji z częstymi napadami migotania przedsionków lub częstoskurczów nawrotnych,
    • migotanie komór w wywiadzie, z wyjątkiem migotania komór we wczesnej fazie zawału i w wyniku ostrych zaburzeń elektrolitowych,
    • częstoskurcz utrwalony w badaniu holterowskim (ponad 30 sekund) lub częste napady częstoskurczu w wywiadzie związane z organiczną chorobą serca,
    • częstoskurcz nieutrwalony, salwy i pary pobudzeń dodatkowych;
23. zaburzenia przewodzenia: blok przedsionkowo-komorowy III stopnia bez zabezpieczenia układem stymulującym oraz bloki trójpęczkowe pęczka Hisa;
24. choroby mięśnia sercowego w fazie ostrej;
25. kardiomyopatia rozstrzeniowa z towarzyszącą niewydolnością krążenia;
26. infekcyjne zapalenie wsierdzia;
27. nadciśnienie tętnicze 3 stopnia z dwoma i więcej czynnikami ryzyka, w fazie złośliwej oraz w fazie powikłań narządowych, takich jak: niewydolność serca III-IV według NYHA oraz niewydolność nerek;
28. stany endokrynologiczne w zakresie przysadki, tarczycy i nadnerczy w okresie niewyrównania hormonalnego.

(Na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie zasad kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego).